ย่อย: น้ำดีจากตับเข้ามาช่วย

ไขมันไม่ละลายน้ำ ทำให้ย่อยยากกว่าคาร์โบไฮเดรตหรือโปรตีน ตับผลิตน้ำดีที่ช่วยแตกไขมันก้อนใหญ่ให้กลายเป็นหยดเล็ก ๆ (คล้ายน้ำยาล้างจาน) เพื่อให้เอนไซม์ย่อยไขมันเข้าถึงและย่อยต่อได้ง่ายขึ้น (บทบาทของตับในการผลิตน้ำดี อ่านเพิ่มที่บทความ ระบบตับ) [ref-021]

ดูดซึม: เข้าสู่ระบบน้ำเหลืองก่อนเข้าเลือด

จุดที่ไขมันต่างจากสารอาหารอื่นชัดเจนคือเส้นทางการดูดซึม — แทนที่จะเข้าเลือดโดยตรงเหมือนกลูโคสหรือกรดอะมิโน ไขมันที่ย่อยแล้วจะถูกดูดซึมเข้าสู่ระบบน้ำเหลืองก่อน แล้วค่อยไหลเข้าสู่กระแสเลือดในภายหลัง

ขนส่ง: ห่อหุ้มด้วยโปรตีนเพื่อเดินทางในเลือด

เพราะไขมันไม่ละลายน้ำ มันไม่สามารถลอยอยู่ในเลือดได้ตรง ๆ ต้องถูกห่อหุ้มด้วยโปรตีนพิเศษกลายเป็น “ไลโปโปรตีน” เช่น LDL ที่พาไขมันจากตับไปยังเซลล์ทั่วร่างกาย และ HDL ที่พาไขมันส่วนเกินกลับมาที่ตับ [ref-055] (รายละเอียดชนิดไขมันเต็ม ๆ อ่านที่บทความ สารอาหารหลัก)

2 ปลายทาง: พลังงานสำรอง หรือคราบในหลอดเลือด

ไขมันที่เดินทางถึงเซลล์มี 2 ชะตากรรมหลัก:

• เก็บเป็นพลังงานสำรอง — เซลล์ไขมันเก็บไขมันไว้ใช้เป็นพลังงานยามจำเป็น เป็นแหล่งพลังงานที่มีความหนาแน่นสูงกว่าคาร์โบไฮเดรต
• สะสมเป็นคราบในผนังหลอดเลือด — ถ้า LDL ในเลือดมีมากเกินไป มันมีโอกาสแทรกซึมเข้าไปสะสมในผนังหลอดเลือด กลายเป็นจุดเริ่มต้นของคราบไขมันที่ทำให้หลอดเลือดตีบแคบ [ref-083] (กระบวนการเต็ม ๆ อ่านที่บทความ โรคหัวใจและหลอดเลือด)

สรุป

ไขมันเดินทางต่างจากสารอาหารอื่นตั้งแต่ต้น — ต้องอาศัยน้ำดีช่วยย่อย เข้าสู่ระบบน้ำเหลืองก่อนเข้าเลือด และต้องห่อหุ้มด้วยโปรตีนเพื่อเดินทางในกระแสเลือด ปลายทางของมันแยกเป็น 2 ทาง คือเก็บเป็นพลังงานสำรองที่มีประโยชน์ หรือสะสมเป็นคราบในหลอดเลือดที่เป็นอันตราย ขึ้นอยู่กับปริมาณและชนิดของไขมันที่กินเข้าไป